Skephex.nl                        
 
Skephex - wicca - inwijdingen

Inwijdingen

Wanneer iemand lid wordt van een coven vinden er over het algemeen enkele inwijdingen plaats. Tot ongeveer 10 jaar terug was het gebruikelijk om eerst een persoon een eerstegraads inwijding te geven voor er met de training werd gestart, de eerstegraadsinwijding werd dan gezien als een soort proef-inwijding. Tegenwoordig is het gebruikelijk om een nieuw lid eerst een opleiding van minstens een jaar en een dag te geven voor er een eerstegraadsinwijding gegeven wordt.

De novieteninwijding.

In sommige covens is het gebruikelijk om een nieuw lid eerst een novieteninwijding of een nuldegraadsinwijding te geven voor er met de training begonnen word. Het idee is dat deze inwijding het begin aanduidt van een nieuwe periode, en het is een manier om de nieuwe wiccan welkom te heten in de coven. Soms wordt er bij deze inwijding ook een nieuwe naam of 'covennaam' aangenomen, hoewel het bij Gardneriaanse covens meestal bij de eerste, en bij Alexandriaanse coven bij de tweede inwijding pas gedaan wordt. 

Eerstegraadsinwijding.

De eerstegraadsinwijding is de inwijding die meestal volgt na een training van minstens een jaar en een dag. In de training leert de leerling over de regels binnen die wicca-traditie, over rituelen en magie, over de jaarfeesten, hun achtergrond en hoe ze gevierd worden, en nog vele andere zaken die binnen die traditie als belangrijk worden gezien. Ook krijgt de leerling enkele vaardigheden aangeleerd, zoals bijvoorbeeld meditatie, trance en divinatie. 
Een man wordt ingewijd door een Hogepriesteres, een vrouw wordt ingewijd door een Hogepriester. Hoe de inwijding er precies uitziet verschilt per coven, maar de opbouw lijkt meestal erg op elkaar. Eerst wordt de cirkel getrokken, maar er wordt aan het noord-oosten nog een opening gelaten. Dan wordt de wiccan met de polsen aan elkaar gebonden, waarna er een zwaard tegen zijn borst wordt gehouden. Hem wordt gevraagd hoe hij de cirkel in gaat, soms met de waarschuwing dat hij zich beter in het zwaard kan storten dan dat hij met angst in zijn hart de cirkel betreed. De wiccan antwoord dan met de wachtwoorden 'perfecte liefde en perfect vertrouwen'. Hierna wordt de wiccan toegang gegeven tot de cirkel, soms door hem de cirkel in te duwen. De wiccan wordt dan voorgesteld aan de elementen en de goden. Soms worden de maten van het lichaam met een lint opgemeten, en oorspronkelijk werd de wiccan zacht geslagen met een zweep om de dood en wedergeboorte te symboliseren. Tegenwoordig is dit echter niet meer gebruikelijk, misschien vanwege de (door velen als storend ervaren) associatie met SM. Hierna wordt de eed afgelegd.
Als symbool voor de eerste graags inwijding wordt vaak een driehoek met de punt naar beneden gebruikt. Het volledige ritueel is te vinden in 'The Witches' Way' van Janet en Steward Farrar.

Tweedegraads inwijding.

De tweedegraadsinwijding houdt in dat je zelfstandig een covenritueel kunt leiden, zonder dat je hierbij de hulp van de Hogepriester en Hogepriesteres nodig hebt. Na deze inwijding ben je Hogepriester/es, je kunt alleen nog niet zelfstandig een coven starten. Ook de tweedegraadsinwijding gebeurt over het algemeen na een training van minstens een jaar en een dag, en ook deze inwijding wordt gedaan door een persoon van het andere geslacht. Net zoals bij de eerstegraadsinwijding kan het ritueel verschillen per coven, maar er zijn wel enkele elementen die vaak gebruikt worden. Zo is het vanuit de Gardneriaanse en Alexandriaanse traditie gebruikelijk om dat de Hogepriester/es bij deze inwijding door de ingewijde gebonden wordt, en ook door deze ingewijde een rituele geseling ondergaat van 3 keer het aantal 'slagen' die de Hogepriester/es de ingewijde bij de eerstegraadsinwijding gegeven heeft. Dit symboliseert de drievoudwet, je krijgt in drivoud terug wat je gegeven hebt. Bij de tweedegraadsinwijding wordt soms ook een nieuwe naam aangenomen. Symbool voor deze inwijding is het omgekeerde pentagram.

Derdegraadsinwijding.

De derdegraadsinwijding wordt over het algemeen gedaan door twee personen die samen een nieuwe coven willen starten. Nadat door de Hogepriester en Hogepriesteres toestemming is gegeven voor afsplitsing bepalen de aankomende derdegraads wiccans zelf hoe deze inwijding eruit zal zien. Soms geven de Hogepriester en Hogepriesteres wel de aanzet, waarna ze de twee Covenleden alleen laten voor de inwijding. Hoewel dus elke derdegraadsinwijding er anders uit ziet zijn er wel enkele elementen die meestal terug komen, zoals de vijfvoudige kus en de Grote Rite.
In de Alexandriaanse traditie is het gewoonte om de derdegraads inwijding meteen na de tweedegraads inwijding te doen. In de Gardneriaanse traditie gaat er nog een jaar en een dag studie aan vooraf.  Symbool voor de derdegraadsinwijding is het omhoogstaande pentagram, eventueel met een driehoek met de punt naar boven boven dit pentagram.

Zelfinwijding of dedicatie.

Sommige solitaire wiccans kiezen ervoor om een zelfinwijding of dedicatie te doen. Soms wordt dit gedaan wanneer er begonnen wordt met de studie, eigenlijk zoals een novieteninwijding. Soms wordt er ook een inwijding gedaan nadat de wiccan bijvoorbeeld een jaar en een dag of langer met wicca bezig is geweest en wordt het ervaren als het punt waarop de wiccan 'echt' wiccan wordt, zich bindt aan wicca, zich overgeeft aan de goden of een ander groot punt. Hoe dit ritueel eruit ziet verschilt per wiccan, er lijken geen elementen te zijn die eigenlijk altijd wel terug komen.

Een punt over geld:
Sommige covens of opleidingsgroepen vragen geld voor hun activiteiten. Het is gebruikelijk om de kosten van de materialen en de huur van de ruimte met elkaar te delen, maar die kosten zullen nooit erg hoog liggen. Wanneer een groep wel tientallen of zelfs honderden euro's vraagt is dat een reden om wantrouwig te worden, er bestaat een kans dat die groep enkel is opgericht om geld te verdienen en geen kwaliteit kan bieden.