Je hebt je tv uitgezet, je telefoon staat op stil, de pc op standby en nu zit je daar op je meditatiekussen. Je bent er helemaal klaar voor, nu gaat het gebeuren. Het Grote Mediteren. Je hebt je voorbereid, weet precies wat je gaat doen, aandacht op de adem en aanwezig zijn in het moment. Tsjakka!

En daar zit je dan. Adem in.. adem uit.. En er gebeurt niks.

Meditatie is geen flitsende entertainment. We zijn gewend voortdurend bezig te zijn, vermaakt te worden, dingen te bereiken, naar doelen te streven. We willen stappen zetten, merken dat we iets bereiken, of in ieder geval een interessante ervaring hebben. Simpelweg stil zijn, zitten en 'er zijn' lijkt dan wel heel boring.

Dat is het ook. Meditatie is niet zo interessant. Natuurlijk zijn er momenten in meditatie waarin je heftige dingen meemaakt of tot inzicht komt, maar het meerendeel van je meditatiepraktijk zal bestaan uit stilzitten op een kussen. Dat is gewoon niet zo leuk voor onze doe-modus, die wil immers actie.

In meditatie probeer je vanuit de doe-modus naar de zijn-modus te shiften. De doe-modus is de actieve modus van ons brein, het is gericht op plannen maken en dingen ondernemen. De doe-modus vindt het maar niks als we stilzitten en ons op iets saais richten als de adem. In de zijn-modus ben je je bewust van de neiging tot dingen-doen. Probeer in je meditatie maar eens te voelen hoe sterk de drang is tot opstaan, iets anders gaan doen, je hoofd bezighouden met alles behalve het huidige moment. Probeer er gewoon bij te blijven, alles te ervaren. Hoe voelt het in je lichaam? Waar voel je het precies? Zit het in je buik? Je borst? Je benen? Hoe voelt het? Merk op hoe de gedachten door je hoofd schieten. Soms zul je meegetrokken worden door die gedachtenstroom, dat hoort erbij. Breng jezelf weer terug naar de liefdevolle aandacht in dit moment, en blijf bij wat je hier voelt en ervaart. Je zult regelmatig dingen denken als “dit is nutteloos” of “dit hoor ik niet te voelen”. Merk de gedachten gewoon op. Laat ze komen en gaan, zoals gedachten komen en gaan.

In de zijn-modus wordt die drang tot dingen doen gewoon een van de dingen die in dat moment gebeuren. Wees erbij, ervaar het. Dat moment is zoals het is, met onrust en al.